واحد پشتیبانی نرم افزار » 2009 » اکتبر

آرشیو برای مهر, ۱۳۸۸

چطور یک برنامه قابل حمل بسازیم!؟

مهر ۲۸م, ۱۳۸۸ دسته متفرقه | بدون دیدگاه »

یک برنامه قابل حمل یا Portable Application(=پرتابل) برنامه ای است که به صورت مستقل و بدون نیاز به نصب در یک سیستم عامل اجرا شود و به درستی کار کند. معمولاٌ از این برنامه ها در حافظه های قابل حمل مانند CD و USB flash drive استفاده می شود. این روزها کاربران بسیاری با این برنامه ها آشنایی دارند و همیشه یکی دو جین از این نرم افزارها را روی کول دیسک خودشان به همراه دارند.

واژه “برنامه قابل حمل” نباید با “قابلیت حمل برنامه” اشتباه گرفته شود. منظور از “قابلیت حمل برنامه” یا Software Portability این است که سورس کد یک برنامه را بتوان برای پلت فرم های مختلف کامپیوتری کامپایل و بر روی آن ها اجرا کرد. برنامه های قابل حمل معمولاٌ برای تنها یک پلت فرم خاص ایجاد می شوند و در برخی مواقع حتی نیاز به پیش نیازهایی برای اجرا در همان پلت فرم دارند.

برنامه های قابل حمل برای این طراحی شده اند که :

  • بدون نیاز به نصب روی سیستم عامل، اجرا شوند
  • هیچ ردپایی از خود در سیستم عاملی که اجرا می شوند، باقی نگذارند
  • داده ها و تنظیماتشان را در کنار خودشان (حافظه قابل حمل) نگهداری کنند

پس شما برای اینکه یک برنامه قابل حمل بسازید باید شرط های زیر را رعایت کنید :

۱- یک فایل اجرایی از برنامه بسازید که در یک سیستم عامل خاص بدون نیاز به نصب فایل هایی خاص، اجرا شود و کار اصلی خودش را انجام دهد

برای این کار شما باید مطمئن شوید که برنامه شما برای اجرا به هیچ فایلی وابسته نیست، یا اگر وابسته است، از نوع فایل های ActiveX و DLLهای COM نیست! به این علت که این نوع فایل ها باید در سیستم عامل ویندوز کاربر ثبت شوند و معمولاٌ دردسر های زیادی با خود به همراه دارند. اگر فایل اجرایی برنامه شما به فایل های معمولی متنی یا نوع دار (مثلاً باینری) وابسته است، برای اجرا روی سیستم های مختلف مشکلی نخواهد داشت. در مورد وابستگی برنامه شما به یک دیتابیس هم باید به نوع فایل دیتابیس خود توجه کنید. دیتابیس های SQL Server را که به هیچ وجه منطقی نیست در برنامه های قابل حمل استفاده کنید، چون این نوع دیتابیس در برنامه های چندکاربره و تحت شبکه استفاده می شود. دیتابیس های Microsoft Access هم به علت وابستگی به یکسری فایل خاص ممکن است برنامه شما را برای اجرا با مشکل مواجه کند. بهترین انتخاب برای دیتابیس در یک برنامه قابل حمل SQLite خواهد بود. SQLite یک دیتابیس توکار است که هم سبک است و هم ساده و البته رایگان.

۲- برنامه شما هیچ تغییری در سیستم عامل کاربر یا فایل های سیستمی آن ندهد

معمولاً کاربران برنامه های قابل حمل را روی حافظه فلش خود ذخیره می کنند تا به راحتی بتوانند آن ها را روی کامپیوترهای مختلف اجرا کنند و به مقصود خود برسند. در واقع برنامه های قابل حمل نقش مهمان ناخوانده را برای یک سیستم عامل دارند. بدون اینکه نصب شوند و یا خود را معرفی کنند، اجرا می شوند و کار خودشان را انجام می دهند. به همین علت یک برنامه قابل حمل نباید تغییری ناخواسته در سیستم عامل کاربر ایجاد کند، زیرا ممکن است این اولین و آخرین باری باشد که در این سیستم عامل اجرا می شود. به طور مثال یک برنامه قابل حمل به هیچ وجه نباید رجستری ویندوز را تغییر دهد.

البته در این مورد یک حالت خاص داریم، زمانی که برنامه قابل حمل برای تغییر قسمتی از سیستم عامل ساخته شده، مثلاً یک نرم افزار Registry Tweak یا یک برنامه برای حذف فایل های اضافی از روی سیستم عامل، که می توانید در این گونه موارد این شرط را رعایت نکنید و البته که کاربر از هدف اجرای نرم افزار شما آگاه است.

۳- تنظیمات و داده های احتمالی برنامه را در کنار خود برنامه ذخیره کنید

تنظیمات یک برنامه قابل حمل نیز باید قابل حمل باشد! این جمله بدین معنی است که اگر کاربر در یک سیستم عامل تنظیمات برنامه را تغییر داد، دفعه بعد و در یک سیستم عامل دیگر برنامه را با تنظیمات جدیدش (که در سیستم عامل قبلی تغییر داده) اجرا کند. پس نباید تنظیمات برنامه را در هارد دیسک های یک کامپیوتر ذخیره کرد (مگر اینکه برنامه از روی هارد دیسک اجرا شود)، بلکه باید در کنار برنامه (معمولاٌ فلش دیسک) ذخیره نمود. یادتان باشد که با توجه به قانون دوم، شما نباید تنظیمات برنامه خود را در رجیستری ویندوز ذخیره کنید. در این حالت بهترین راه ذخیره سازی تنظیمات در فایل های متنی با ساختار INI در کنار فایل اجرایی برنامه شماست.

csharpportable

نوشتن برنامه قابل حمل در پلت فرم دات نت

اکثر برنامه های نوشته شده با زبان های دات نتی پرتابل هستند! شاید بگویید که وابستگی به دات نت فریم ورک، پرتابل بودن نرم افزارهای نوشته شده در دات نت را نقض می کند. اما این تفکر شما اشتباه است. تمام نرم افزارهای پرتابل یک پیش نیاز دارند، آن هم پلت فرم اجراست. به طور مثال یک برنامه پرتابل فقط روی ویندوز اکس پی اجرا می شود. این پرتابل بودن این برنامه را نقض نمی کند، فقط پیش نیاز اجرا که همان پلت فرم است را مشخص می کند. در مورد دات نت نیز همینطور است. دات نت یک پلت فرم است که برنامه های نوشته شده توسط این فریم ورک برای اجرا به آن نیاز دارند. این به هیچ وجه پرتابل بودن برنامه های دات نت را نقض نمی کند.

پس در حالت عادی تمام نرم افزارهای تحت دات نت قابل حمل هستند. اگر یکی از شرط های بالا را نقض کنید، آن وقت برنامه دات نت خود را غیر قابل حمل کرده اید!

نوشتن برنامه قابل حمل در دلفی

در حالت عادی، برنامه های نوشته شده به این زبان، شرط اول را دارند. یعنی به فایل خاصی برای اجرا وابسته نیستند. کامپایلر دلفی کد Native تولید می کند، و به همین علت فایل اجرایی آن روی هر ویندوزی و بدون احتیاج به نصب اجرا می شود. مگر اینکه خود شما با وابسته کردن فایل اجرایی برنامه خود به کامپوننت خاصی، این شرط را نقض کنید. در دلفی شما فقط کافیست که دو شرط آخر را رعایت کنید تا یک برنامه پرتابل عالی ساخته باشید.

منبع:http://farasun.wordpress.com

آشنایی با ویندوز ۷ ، جدیدترین ویندوز مایکروسافت

مهر ۲۸م, ۱۳۸۸ دسته متفرقه | بدون دیدگاه »
مقدمه

بعد از مدتها مایکروسافت، نسخه Windows 7 Ultimate beta Build 7000 خود را رسما در تاریخ جمعه ۹ ژانویه ۲۰۰۸ برای دانلود عمومی و تست در دو نسخه ۳۲bit ی به حجم ۲٫۴۳ GB و نسخه ۶۴bit ی به حجم ۳٫۱۵ GB منتشر نمود. فایل دانلود شده به صورت یک DVD Image و به فرمت ISO هست که به راحتی می‌توانید آن را به کمک هر برنامه‌ راینری همانند Nero برروی یک DVD رایت نمایید. این نسخه‌ها به دلیل بتا بودن و جهت تست کاربران به شکل مجانی از سایت مایکروسافت و در یک نسخه Ultimate قابل دریافت شدن هستند. مایکروسافت در این OS جدید نسبت به ویندوز Vista [و XP] (از لحاظ ظاهر، امکانات، مشکلات سخت‌افزاری و از همه مهم‌تر سرعت) تغییرات مثبتی داشته است. از سال ۲۰۰۰ و پس از ویندوز موفق XP قرار بود که این OS منتشر شود، اما به دلایل مختلف و مشکلات متعدد و همانند همیشه عجله بیل گیتس ویندوز Vista مشکلدار! را در سال ۲۰۰۶ منتشر نمود. اما به گفته مسولان مایکروسافت Windows 7 نسخه ارتقا یافته و بهینه شده Windows Vista هست که مشکلات آن را ندارد.بر خلاف تبلیغات زیاد برای Vista و فشار‌های آشکار و پنهان مایکروسافت بر شرکت‌های قطعه سازی و صنعت PC برای پشتیبانی ۱۰۰% از ویندوز ویستا در محصولات خود و ندادن درایور XP به همراه محصولات خود، سعی نمود که کاربران را به سمت ویستا بکشد. اما مشکلات متعدد سخت‌افزاری و نرم‌افزاری از یک سو و عطش زیاد ویستا برای مصرف بیهوده Resource کامپیوتر و کندی آن نسبت به XP در اکثر زمینه‌ها، سیاست‌ها و تبلیغات مایکروسافت را باطل نمود.

مکینتاش در نسخه جدید سیستم عامل خود با کلی امکانات گرافیکی و توانایی‌های جالب بسیار سریعتر و پایدارتر از ویندوز ویستا بود. همچنین در همین دوران بعضی از نسخه‌های جدید لینوکس هم پیشرفت‌های قابل توجهی نمودند و کاربران ناراضی ویندوز ویستا و حتی بعضی از کامپیوترسازان را به سمت خود جلب کردند (مانند لینوکس Ubuntu) مخصوصا که نسخه آخری مکینتاش قابل نصب روی PC هم بود و قرار است که کاملترین نسخه سازگار با PC خود را در سال ۲۰۱۲ بیرون بدهد!

به دلایل فوق و همچنین شکایت‌های مکرر کاربران از سرعت و مشکلات سازگاری ویندوز ویستا و رو آوردن مهم‌ترین متحدان سخت‌افزاری و کامپیوترسازی!! مایکروسافت مانند Dell به نصب Linux Ubuntu به جای ویندوز Vista برروی لپ تاپ‌های خود و حتی downgrade نموندن ویندوز ویستا به XP و خبرهای موفقیت سیستم‌ عامل‌های شرکت‌های دیگر، مایکروسافت را مجبور نمود که Windows 7 را بالاخره تولید و روانه بازار نماید.

تاریخچه

مایکروسافت پس از موفقیتی که در تولید ۲ سیستم عامل بسیار موفق خود یعنی Windows XP و Windows Server 2003 به دست آورد، تصمیم گرفت که پروژه جدید و بسیار متفاوتی را آغاز نماید. این پروژه جدید که یک سیستم عامل جدید بود در سال ۲۰۰۰ میلادی شروع شد و با Codename ی به نام Blackcomb چشم به دنیای مایکروسافت و محققان و برنامه نویسان آن گشود. پس از چند سال تحقیق و مطالعه مایکروسافت هدف خود را برای ساخت Blackcomb دقیقا مشخص نمود. این نوزاد باید دارای توانایی‌های جدیدی میبود که یکی از پیشرفته ترین و مهم‌ترین آنها تکنولوژی‌ به نام WinFS بود.در اوایل سال ۲۰۰۳ مایکروسافت پس از تاخیر کوتاهی که در پروژه پیش آمد نسخه کوچکی از Blackcomb را با Codename ی به نام Longhorn تولید نمود. در اواسط سال ۲۰۰۳ مایکروسافت لانگ هورن بخشی از توانا‌یی‌هایی که اساسا برای Blackcomb در نظر گرفته شده بود را به ارث برد. از جمله این توانایی‌های به ارث برده می‌توان به WinFS و Desktop Windows Manager و Component های جدید بر اساس Net Framwork. نام برد. (بعد ها بر اساس ویندوز لانگ هورن، ویندوز Vista تولید نهایی شد)

در تابستان ۲۰۰۳ که برای مایکروسافت به «تابستان کرم‌ها» مشهور شد، مایکروسافت شاهد حمله گسترده کرم‌ها (نوعی ویروس هستند) به تمامی سیستم عامل‌های خود شد. مشهورترین این ویروس‌ها Blaster و Sobig و Welchia بودند. به همین دلیل مایکروسافت تغییری در اولویت‌های خود دارد و پروژه لانگ هورن را موقتا متوقف نمود و شروع به ساخت Service Pack برای ویندوز‌های XP و Server 2003 نمود. مایکروسافت در سپتامبر ۲۰۰۴ پروژه لانگ هورن را از پایه دوباره شروع به کار نمود (reset نمود). تا اینکه در سال ۲۰۰۶ مهمترین featuresهای ویندوز Vista (نام نهایی لانگ هورن ) را کنار گذاشت و همچنین نام پروژه Blackcomb را به نام Vienna تغییر داد. با اینحال، مایکروسافت با توجه به تمامی این مسائل Windows Vista را منتشر نمود ولی در همان سال‌ها و در تاریخ ۲۰ Jun سال ۲۰۰۷ رسما اعلام نمود که «نام نسخه بعدی سیستم عامل، فعلا در درون کمپانی به Windows 7 خوانده می‌شود» این نام همانند همیشه چندین ماه قبل از این اعلام رسمی به بیرون درز نموده بود.

تا اینکه در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۰۸ Mike Nash نایب رئیس مدیر تولید مایکروسافت رسما نام Windows 7 را نام رسمی و نهایی پروژه Vienna نامید.

در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۸ CEO مایکروسافت Steve Ballmer اعلام کرد که: «ویندوز ۷ مشکل سازگاری با سیستم عامل قبلی خود نخواهد داشت برعکس ویندوز Vista که اینچنین بوده!» و همچنین به این نکته اشاره کرد که «به دلیل رابطه‌ای که بین ویندوز ۷ و ویندوز ویستا هست (از لحاظ تاریخچه‌ای که عرض شد) در واقع ویندوز ۷ یک ویندوز ویستای بهبود یافته و بیشرفته خواهد بود.» در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۸ اولین نسخه بتای ویندوز ۷ به بیرون درز کرد و بر اساس تست سایت ZDNet این ویندوز در بعضی از زمینه‌ها مهم از لحاظ سرعت از ویندوز XP و Vista بهتر بوده. این زمینه‌ها همانند، زمان Boot شدن و Shotdown ویندوز و سرعت کار با فایل‌ها و همچنین باز نمودن برنامه‌ها بوده.

مراحل نصب ویندوز ۷

مشخصات سیستم: پروسسور Intel 3GHz HT – 1MB Cache – FSB 800 – Socket 487 حافظه ۵۱۲MB*2 کارت گرافیک NVidia Gforce 5600 – 256MBحداقل حجم پارتیشن ‌قابل قبول برای نصب ویندوز ۷:
۸۳۰۱ MB

فضای اشغال شده پس از نصب ویندوز ۷:
۶٫۸۵GB

مدت زمان نصب ویندوز:
حدود ۲۰ دقیقه (بدون در نظر گرفتن زمان ورود اطلاعات و انتخاب گزینه‌ها)

مجموع مراحل مختلف زمان نصب(دستی و اتوماتیک):
۱۰ مرحله

مجموع دفعاتی که نیاز به تنظیمات کاربر می‌باشد:
۲ از ۱۰ مرحله

سرعت ویندوز ۷ نسبت به ویندوز ایکس پی و ویستا و اجرا شدن درانواع سیستم ها

سرعت این ویندوز نسبت به ویندوز Vista بسیار بیشتر هست و از جهاتی همانند XP و در حالاتی هم مقدار خیلی کمی سریعتر هست. لطفا به تست سرعتی که در کامپیوتر خود در XP و ویندز ۷ انجام داده‌ام توجه نمایید. تقریبن می‌توان ویندوز ۷ را با تمام قدرت گرافیکیش هم سرعت XP و در حالاتی که حافظه شما بیش از ۱GB باشد کمی سریعتر از XP بدانید.به همین دلیل هم هست که ویندوز ۷ را می‌توان برروی سیستم‌های ضعیف که ویستا امکان نصب شدن برروی آنها را نداشته یا به سختی اجرا می‌شده، به راحتی نصب نمود. برای مثال Netbook ها که فقط برای شبکه گردی و کار‌های سبک دفتری همانند Microsoft Office استفاده می‌شوند به راحتی می‌توانند ویندوز ۷ را اجرا نمایند. (این NetBook ها از پروسسور جدید اینتل به نام Atom بهره می‌برند و اکثرن کار گرافیکشان Intel هست) خود ویندوز ۷ در سیستم‌های ضعیف تا حدود زیادی با حذف یکسری از توانایی‌های گرافیکی از پایین آمدن Performance کلی سیستم جلوگیری می‌کند. (همبنطور که در بخش تاریخچه اشاره شد، مایکروسافت برای انجام چنین کار‌هایی از Utility هایی در درون سیستم عامل جدید برای پایین یا بالا بردن تنظیمات جهت کنترل Performance استفاده می‌کند) شما هر زمان که خواستید می‌توانید از طریق فشار کلید‌های Win+Pause از کیبورد پنجره System را باز نموده و از پنل سمت چپ با انتخاب Advanced System Setting دیالوگ باکس System Properties را باز کرده و از تب Advanced برروی کلید Setting از کادر Performance کلیک نمایید:

با حذف همه یا تعدادی از گزینه‌های فوق می‌توانید سرعت عملکرد سیستم عامل را بازهم بیشتر افزایش دهید.

در همان پنجره System گزینه‌ای وجود دارد به نام Rate اگر برروی لینک مقابل آن کلیک نمایید به پنجره “Performance Information and Tools” وارد می‌شوید. در این پنجره به ۴ قطعه شما + توانایی اجرای بازی‌ها و برنامه‌ها ۳D امتیاز داده می‌شود، امتیازها از ۱ تا ۷٫۹ می‌باشند و ۷٫۹ یعنی بهترین بازدهی و سرعت. در سمت راست این جدول یک امتیاز بزرگ هم قرار دارد که به نام Base Score می‌باشد. این عدد میانگین امتیازات نیست بلکه کاربرد این امتیاز در انتخاب محصولات دیگر شرکت‌ها کاربرد دارد. برای مثال فرض کنید Base Score سیستم شما ۳٫۲ باشد اگر محصول شرکتی روی آن نوشته شده که برای سیستم‌هایی با Base Score 3 به بالا می‌باشد، شما می‌توانید با خیال راحت از برنامه آن شرکت استفادده نمایید.

اگر درایور جدیدی نصب نمودید یا قطعه جدیدی را اضافه نمودیدی، لازم هست که یک بار سیستم امتیاز دهی را Refresh نمایید. برای مثال امتیاز قطعات من را می‌توانید در شکل زیر مشاهده نمایید:

آنالیز تست‌های سرعت فوق این را به ما می‌گوید که ویندوز ۷ سرعتی معادل XP دارد و در جاهایی حتی سریع تر هم بوده است. در جاهایی که زمان تست ویندوز ۷ بیشتر از XP شده احتمالا به دلیل کم بودن حافظه سیستم من می‌باشد. در هر صورت اگر سرعت ویندوز ۷ بالاتر از XP نباشد تقریبا برابر آن هست.

شناسایی سخت افزارها و درایور ها در ویندوز ۷

بر خلاف ویندوز Vista و XP این ویندوز اکثر قطعات را شناسایی کرده و درایور آنها را نصب می‌نماید. به خصوص در ویندوز ۷ شبکه به شکل بسیار بهتر و راحتتری شناسایی و قابل تنظیم می‌باشد. در کامپیوتر من پس از نصب ویندوز XP کارت صدا و شبکه شناخته نمی‌شدند ولی در ویندوز ۷ هر دوی آنها را به خوبی شناخت! دیگر دوستان نیز در تست‌هایشان به همین نتیجه رسیدند.

کارت‌های گرافیک با چیپ Nvidia اصلا نگران درایور برای کارت خود نباشند! با تعاملی که بین کمپانی Nvidia و Microsoft صورت گرفته (و کلاس بالایی که Microsoft برای Nvidia گذاشته) شما می‌توانید درایور چنین کارت‌هایی را از طریق آپدیت مایکروسافت به حجم ۳۰ MB دانلود نمایید. به اعلام خود سایت Nvidia توجه نمایید. اگرچه همانند همیشه! درایور مایکروسافت برای اجرای بازی‌ها بدون مشکل نیست! اما اگر شما آخرین درایور کارت گرافیکتان را برای ویستا ندارید یا قصد بازی ندارید می‌توانید از همان نسخه مایکروسافت استفاده نمایید.

برنامه ها و ویندوز ۷

تقریبا اکثر برنامه‌ها بر روی ویندوز ۷ اجرا می‌شوند. بعضی از آنها هم که به درستی اجرا نمی‌شوند را می‌توان به روش‌هایی اجرا نمود. البته هستند برنامه هایی که به هیچ وجهی اکنون اجرا نمی‌شوند و در سایت‌شان هم اشاره شده که تا آمدن نسخه Release Candidate 1 از Windows 7 این OS را پشتیبانی نمی‌کنند!به کمک دو روش زیر برنامه‌هایی که امکان اجرا شدن نداشتند را ممکن هست بتوانید اجرا نمایم:
۱) قبل از نصب برنامه، بر روی فایل Setup.exe کلیک راست نمایید و از منو گزینه Run as Administrator را انتخاب نمایید.
۲) پس از نصب برنامه، کلیک راست برروی فایل اجرایی یا Shortcut برنامه و انتخاب گزینه Run as Administrator.
3) پس از نصب برنامه، کلیک راست برروی فایل اجرایی یا Shortcut برنامه و انتخاب Properties و رفتن به تب Compatibility و انتخاب یک یا ترکیبی از گزینه‌های پنجره زیر.

فارسی نویسی در ویندوز ۷

برای نوشتن فارسی در ویندوز ۷ کافیست که به: Control Panel\Change Keyboard or …\Keyboard and Language\Change Keyboards… رفته و برروی کلید Add کلیک کرده و به قسمت Pesian\Keyboard رفته و تیک Persian را روشن نمایید. پس از این می‌توانید فارسی تایپ نمایید. اما بعضی از حروف کیبورد جابه‌جا می‌باشند. مثلا کلید پ به جای ژ رفته و جای آن را این علامت ÷ گرفته. همچنین نیم فاصله دیگر برروی Shift+Z نیست و … برای رفع این مشکل خوشبختانه برنامه Keyboard Layout Manager نسخه ۲٫۹۲ در ویندوز ۷ کار می‌کند.

محیط ویندوز ۷ به روایت تصویر

اولین چیز‌هایی که توجه یک کاربر XP حتی Vista را به خود جلب می‌کرد تفاوت Taskbar آن بود! تا جایی که در یکی از سایت‌ها یکی از کاربران حرفه‌ای Mac در مقاله‌ای توانایی‌ها و قدرت این taskbar جدید ویندوز ۷ را با Taskbar زیبا و قدرتمند Mac مقایسه نموده بود و توانایی و قدرت Taskbar ویندوز را ستایش نموده‌ بود! (آخه اون‌ها خیلی نصبت به Mac تعصبی هستند!!) اولین نکته در Taskbar جدید، حذف Quick Lunch و Task Manager از Taskbar و ادغام بسیار هوشمندانه هر دوی آنها در هم و اضافه نمودن خاصیت Group similar taskbar buttons به آنها به علاوه چند توانایی زیباتر و بسیار مفید که جای آن در XP خیلی خیلی خالی بود و همواره نبود آن مشکلی برای من بود! (در ادامه خواهم گفت!)

به شکل پیش فرض ۳ عدد Shortcut برروی Taskbar قرار داده شده است که به غیر از Start Menu عبارتند از:

Internet Explorer 8 beta و Windows Media Player 11 را که همه می‌شناسند اما Library دیگر چیست!؟ این همان چیزی است که از زمان XP غیبتش به شکلی احساس می‌شد. در ادامه نکات مثبت آن را عرض خواهم نمود.

خوب حالا این آیکن‌ها چه فرق و وانایی‌هایی نسبت به Quick Lunch دارند. در حالت عادی این آیکون‌ها به شکل صاف (Flat) بوده ولی اگر روی آنها کلیک نمایید به شکل برجسته در آمده و پنجره آنها باز می‌شود. ولی با اجرا شدن برنامه‌شان نام برنامه در Task manager به نمایش در نخواهد آمد!؟ اگر شما نشانگر موش خود را برروی آیکن برنامه ببرید می‌توانید thumbnail پنجره یا پنجره‌های باز آن برنامه را مشاهده نمایید. حالا اگر مثلا ۴ تا پنجره از IE را باز نمایید Thumbnail همه آنها بالای سر همان یک آیکن IE قرار می‌گیرند. به این شکل در حجم Taskbar صرفه جویی می‌شود. البته می‌توان با تنظیمات Taskbar نام هر برنامه را کتار آیکنش قرار داد یا حتا به حالت XP تغییر شکل داد.

همچنین اگر شما هر پنجره‌ای از Windows Explorer را باز نمایید همانند Computer یا پارتیشن‌ها و … Thumbnail آنها در بالای آیکن Library قرار می‌گیرد. اما نکته مثبتی که قبلا به آن اشاره نمودم در این نسخه ویندوز این هست که، از این پس Dialog Box ها هم در Taskbar و در مجموعه بالای سر آیکن Library به نمایش در خواند آمد. در حالی که قبلا ما نمی‌توانستیم آنها را در Taskbar ببینیم و اگر به پشت پنجره‌ها رفته بودند باید همه یا تعدادی از آنها را Minimize می‌کردیم تا به آنها برسیم.

از کاربرد‌های دیگر Taskbar جدید، فرض کنیم چندین پنجره باز هستند و پنجره مورد نظر ما در زیر آنها قرار دارد. حالا می‌خواهیم به آن نگاهی انداخته ولی نمی‌خواهیم آن را به جلو بیاوریم، کافیست برروی آیکن گروه آن در Taskbar رفته و با به نمایش در آمدن Thumbnailهای آن آیکن، نشانگر موش را روی Thumbnail آن برنامه برده. با اینکار همه پنجره ها به شکل شیشه‌ای در آمده و فقط پنجره اصلی نمایش داده می‌شود ولی جای آن تغییر نمی‌یابد.

همچنین با Right Click نمودن برروی آیکن‌ها می‌توانید Recent Opening files های آن را مشاهده نمایید:

سوالات، نکات و … خود را در مورد برنامه فوق را در این تاپیک قرار دهید.

نویسنده مطلب: IgImAx (آدرس سایت)
لینک این مطلب در فوروم پرشین تولز